AG Eindhoven, bijzondere activiteiten in goed gezelschap

literaire kring

Ferdando Pessoa  
Gedichten

dinsdag 21 januari 2020
Haardkamer - 19.30 UUR
 

Aanmelden tot 18 januari 23.45 uur


Toegankelijk voor leden
Toegangsprijs: €5,00; leden van Literaire Kring: gratis

Gedichten in de vertaling van August Willemsen (Arbeiderspers)

De Portugees Fernando Pessoa (1888-1935) geldt als een van de allergrootste dichters. In het dagelijks leven was hij klerk en bracht zijn dagen door op een suf kantoor. Hoewel hij zelf wel wat heeft gepubliceerd, werd pas na zijn dood een kist aangetroffen met 27.000 volgeschreven velletjes.

Pessoa creëerde voor zichzelf verschillende heteroniemen: zelfstandige dichters die met elkaar in poëtisch gesprek gaan en elk een eigen dichterlijk oeuvre nalaten. De ene romantisch van aard, een andere een nuchtere modernist, weer een andere een esthetische homo. Gezamenlijk vormen de heteroniemen van Pessoa een breed scala aan poëtische stemmen die elkaar tegenspreken en aanvullen.

Pessoa kende de eenzaamheid, had depressies en was zijn leven lang bang om krankzinnig te worden. Maar ook bezat hij zelfkennis en was hij hooghartig, bovendien bijzonder intelligent. Zijn eenzaamheid verklaarde hij als volgt: ‘Het is het alleen-zijn van degene die te ver is voorgeraakt op zijn reisgenoten’.

Zijn werk kenmerkt zich door ruime aandacht voor de dagdroom. Daarmee weet hij de tijd stil te zetten; zo verandert een seconde tijdens het kantoorwerk in de eeuwigheid van een visioen in droomtijd.

‘Ik ben niks, ik zal nooit iets zijn, ik kan ook niet iets willen zijn, maar afgezien daarvan koester ik alle dromen van de wereld’.

Niemand heeft zicht op de werkelijkheid en er is een dichter voor nodig om dat te verwoorden. De droom is onze gemeenschappelijke surrealiteit, omdat mensen elkaar nu eenmaal niet kunnen herkennen in de realiteit. In onze gewaarwordingen schuilt een tragisch element, het onmogelijke verlangen deel te nemen aan de wereld wat botst op het besef dat een werkelijk contact met de ander onmogelijk is.

‘Dichter zijn is niet mijn ambitie, het is mijn manier om alleen te zijn’.

Ine Pels.